Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

Η κατάρρευση της αγοράς ενέργειας


Το άρθρο αναφέρει, ότι η αγορά της ενέργειας άγγιξε τα όρια της κατάρρευσης, λόγω της έλλειψης ρευστότητας που οφείλεται σε συσσωρευμένα χρέη και καταλήγει ότι έχει δημιουργηθεί ένα έλλειμα 400 εκ. ευρώ, εκ των οποίων 180 εκ., οφείλονται στους παραγωγούς ΑΠΕ, οι οποίοι απολαμβάνουν εγγυημένη εξαπλάσια τιμή από τη μέση τιμή συστήματος.

Δίνεται έτσι η εντύπωση, ότι η κατάσταση αυτή, οφείλεται στους καταναλωτές που δεν πλήρωσαν το λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά και στην «προνομιακή» αντιμετώπιση των παραγωγών ΑΠΕ.

Συχνά όμως τα φαινόμενα απατούν.


Πρώτα απ' όλα, οι απλήρωτοι λογαριασμοί δεν προέκυψαν έτσι ξαφνικά. Το φαινόμενο παρουσιάσθηκε όταν η Πολιτεία επέβαλλε το γνωστό σε όλους "χαράτσι", γεγονός που οδήγησε τους λογαριασμούς σε απίστευτα ύψη, με αποτέλεσμα οι καταναλωτές να μη μπορούν να ανταποκριθούν.

Εκτός αυτού δεν πρέπει να λησμονούμε, ότι ένα μεγάλο μέρος από αυτό το έλλειμα, οφείλεται στα χρέη που άφησαν στην αγορά, οι δυο μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας ηλεκτρικού ρεύματος (βλ. σχετικό άρθρο).

Μια υπόθεση που μυρίζει πολύ άσχημα, ειδικά αν συνδυασθεί χρονικά η μεταβίβαση της κυριότητας τους σε funds αγνώστου ταυτότητας και προελεύσεως, με τη χρονική στιγμή που έριχναν φέσι στο σύστημα.

Δεν πρέπει επίσης να παραβλέπουμε, ότι οι δυο εταιρείες λειτουργούσαν στα πλαίσια συγκεκριμένων αδειών που δόθηκαν από τα θεσμικά όργανα της Πολιτείας και οι οποίες θα έπρεπε να περιλαμβάνουν τις απαραίτητες ασφαλιστικές δικλείδες. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος ύπαρξης της διαδικασίας αδειοδότησης. Η προστασία του δημοσίου συμφέροντος.

Εύλογα λοιπόν, μπαίνουν ερωτήματα, αν υπήρχαν αυτές οι ασφαλιστικές δικλείδες, γιατί δεν ενεργοποιήθηκαν εγκαίρως και τι κάνει η Πολιτεία για να πάρει πίσω αυτά τα ποσά από τους υπόχρεους.

Σε ότι αφορά στα ελλείματα που δημιουργούν οι μονάδες ΑΠΕ που πωλούν στο σύστημα ενέργεια σε εγγυημένες τιμές έξι φορές μεγαλύτερες από την οριακή τιμή συστήματος, θα πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη ότι αν η Πολιτεία είναι υποχρεωμένη να αγοράζει τη συγκεκριμένη ενέργεια τόσο ακριβά, αυτό οφείλεται σε συγκεκριμένες συμβάσεις.

Αν αυτές οι συμβάσεις βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον, τότε προκύπτουν ευθύνες για τους φορείς που επέτρεψαν τη σύναψη αυτών των συμβάσεων.

Σε κάθε περίπτωση, είναι ηθικά απαράδεκτο η κατάσταση αυτή να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα από την Πολιτεία, για να δικαιολογηθεί το πάγωμα ή ο καθορισμός πλαφόν στις εγκαταστάσεις μικρών φωτοβολταϊκών στις στέγες, δηλαδή του μοναδικού τρόπου που έχουν στη διάθεσή τους τα νοικοκυριά και οι μικρές επιχειρήσεις, για να μειώσουν το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος.

Ο ρόλος των μικρών φωτοβολταϊκών, αποκτά πια ιδιαίτερη σημασία, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς, ότι το πρώτο εξάμηνο του 2013, αναμένονται μέτρα για την απορρύθμιση των τιμολογίων της ΔΕΗ, που θα έχουν ως αποτέλεσμα αυξήσεις έως και 40% (βλ. σχετικό άρθρο).

Το μόνο σίγουρο είναι, ότι αν η Πολιτεία δεν μπορεί να θεσπίσει ένα πλαίσιο κανόνων υγιούς ανταγωνισμού στην αγορά ενέργειας, η αγορά θα πάρει την κατάσταση στα χέρια της.

Κανείς δεν μπορεί να υποχρεώσει έναν πολίτη να προμηθευτεί ένα αγαθό από συγκεκριμένη πηγή, όταν μπορεί να το παράγει μόνος του φθηνότερα.

Αυτό θα πρέπει να το λάβουν υπόψη, όσοι σχεδιάζουν μακροπρόθεσμα επιχειρηματικά σχέδια, πιστεύοντας ότι η σχέση τους με την πολιτική εξουσία θα τους εξασφαλίσει μόνιμη πελατεία.

Στο μεταξύ, είναι ενδιαφέρον να δούμε πότε θα ξεκινήσει η διαδικασία απόδοσης ευθυνών για τη δημιουργία του συνεχώς διογκούμενου ελλείματος του ΛΑΓΗΕ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου